“Gözlerini kapa ve gittiğin yerden korkma kızım.” Bu cümle neden kurulduğunu bilmeseniz bile insanın yüreğini burkmaya yetiyor. Dört yaşında kanser hastası kızının dördüncü son evre de artık çok acıyor olması son an son cümle dört yaşında birine sonsuza dek nasıl elveda denebilir hele bir baba. Baba bu cümleyi kuruyor kurmuş. […]
Yaşam
Gözünü açıp etrafa bakıyorsun aferin yürüyorsun konuşuyorsun aferin. Öyle değil tabii. Bunları yapamazsan aferini alamazsın. Aferin ne hayatın büyük bölümü yok nasıl olacağı hiç yok. Ben nefes aldım. Alkış. Hayatın gerekleriyle ilgili yapılan şeyler için karşılık bekleme. Bak nefes alıyorsun kredi kartı geçiyor olmalı. Ben yapıyorum bak bana aferin de […]
KADIN – (Sustu) ERKEK – (O zaten susmuştu.) KADIN – (Böyle bitmediğini düşündü) ERKEK – (Böyle bitmemeli diye düşündü) KADIN – (Yine de sustu) ERKEK – (Ne söyleyeceğini bilemedi. Sustu) Böyle biter. Bilirsiniz böyle biteceğini hepsi böyle biter bilirsiniz. Böyle biter. Araya bir ses bir kelime bir şey bir an […]
Kendine ait olmayan bir sabaha uyanmış olur bazı sabahlar. Bazı sabahlar bu günlerde çok arka arkaya geliyor. Geceden ikna edilmemiş edilememiş düşmanlıktan kendisini besleyen çocuğuna torununa onunda torununa sırf kin bırakacak kan davası bırakacak yaralar açmaya onun keyfine varmaya niyetli sabahlara öyle başlayan havalar. Sinip kalıveriyorsun bir köşede köşende dense […]
Söylemeyi unutmuşlar saklamışlar değersiz bulmuşlar belki de. Kıyısında köşesinde dolaşınca bir soluk alalım fark ediliyor onlarca senedir fark ediliyor değişmedi. Değişmemiş. Son bahar gelmiş. Aynı hava aynı hüzün aynı koku biraz daha genç gülümseme bir kıkırtı muzip. Gelince önce kapıyı çalıp olmadı pencereyi tıklatıp bir göz atış kim var kim […]
