Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Sığınılacak o kadar yer kalmadı; fizik bir yerde, tutunulacak yer... Her denklemin, her karşıtlığın, her olmazın, her olanın bir hesabı, bir sorgulaması; olmadı bir, ispatlanamamış bile olsa, bir aklın ürettiği…
Nasıl çıtkırıldım, süzüle süzüle dolaşır bir halde olmuşuz hepimiz; bir mutluluk hormonu alıp kafayı düzeltmiş bir haldeyiz. Neyi, neleri saklıyoruz? Perşembe pazarı esnafı kese kağıdının altına ne kadar sokuşturulacak çürüğümüz…
Şarkı söylemek istiyorum, içimden gelmiyor. Islık çalarak denizin kıyısında, dalgalara ayağımı teslim edip yürümek çok çok istiyorum; gelmiyor içimden. Bir yerlere "Dur" levhaları asılmış; bir türlü "Bırak yahu, olmaz olsun,"a…
Hınçlıyım, nereye saldıracağımı bilmiyorum; züccaciyeci arıyorum fil gibi, ortalığı darmadağın edeyim, birilerine, bir şeylere girişeyim... Hayat çok sıktı. "Fil" dedim; Ömer Seyfettin yazmıştı memleket hasretiyle tepinen bir fili, sonra anladığı…
Bizi neler etkiler? Biz nasıl oluruz, nasıl yapılırız, nasıl yapılandırılırız? Biyolojik değil sorduğum; en sonunda demans olacağı büyük oranlı yapının, sazlardan kurulu olan gökdelen üretecek iskeletinin nasıl örüldüğü... Oradan nasıl,…
Yazı yazmak, bildiğiniz gibi kolay değil; hele kaleminizle aynı yönlere bakmıyorsanız, bakışınızda kaleminize göre bir şaşılık varsa zor... Kullanmak istemeseniz de kalemi zor kullanarak bir yerlere götürmeye çalışıyorsanız zor, işiniz…
Öğrencilerin gardiyan olduğu Stanford deneyi bir gerçeğin de altını çizer: Yetersiz, sağlıksız, algılara açık atamaların, yer göstermelerin, "Sen busun, sen bu ol," demelerin... Özellikle deneyim ve liyakatten orayı edinmesi mümkün…
Al Pacino "Kadın Kokusu" filminde bağırıyordu: "Büyü artık! Devir dostuna ihanet etme, karını kandırma devri; anneni sadece anneler gününde arama devri." Büyüdük mü? Dansı sırasındaki performansı, yıllar sonra rol arkadaşı…
Arananlar listesinde yoksunuz. Biliyor; aranmayanlar listesinde başlarda. Nasıl adamın suratına çarpıveriyorlar; aranmıyorsun, oh ya, aranmıyorsunuz işte. Bilmek zorunda mıyım aranmadığımı? Sormuyor, biliyor aranmadığını. Oysa yanlış da olsa telefonun çalması; çalınca…
Bir başkasına benzemek hep ister insan; insan beraber olmaktan, yürümekten genelde hoşlanır, var hisseder kendini. Yaşamadıklarını sanki kendi yaşasa daha mutlu olacak gibi gelir; anlatılanları, başkalarının anlattıklarını hakikat zanneder, anlattıkları…