Biz bize hiç kaldık mı? Kendimize o kadar yabancı olduğumızı hissettiğimiz zamanlarda yalnız kalmayı (zaten öyleyiz) bir tarafa bırakarak... Hani uzak bile olsa bir gözlemci nasıl gözlenen bir atom altı…
Değişmediğimi savunurum hep, oysa bir dolu şey gibi ben de değişmiş olmalıyım. Kafamda onca birikmişlik ve onların en büyük mimarı, her şeyi, hepsini olmasa bile çok okumuşluk... Telefon rehberleri yok…
Hınçlıyım, nereye saldıracağımı bilmiyorum; züccaciyeci arıyorum fil gibi, ortalığı darmadağın edeyim, birilerine, bir şeylere girişeyim... Hayat çok sıktı. "Fil" dedim; Ömer Seyfettin yazmıştı memleket hasretiyle tepinen bir fili, sonra anladığı…
Öğrenilmiş bir durumdur; herkes bilir, duymuştur, yaşamıştır, görmüştür. Bilinir; televizyonlarda, dizilerde yaşatılmaya çalışılır benzerleri. Bir insana, birilerine eziyet etmenin yolu uzatılmasında, zamanın ufak ufak kullanılarak zamana yayılmasında oluşur; eziyet o…
Bundan önce defalarca yaptığımız gibi yapalım; dünyaya bakacağız ya, yine yerimizi değiştirelim. Hiç bakmadığımız bir yere, gözümüzün alışmadığı bir başka bakışa bağlanıp oradan bakalım; ne görünüyor, ne görüyorum, görüyoruz oradan…
Bugün, bugünlerde her şeye bir özlem başladı. Ne görsem istiyorum değil. Bir film seyretmek istiyorum; sessiz, sakin... Kimseye tavsiye etmedim "seyredin" diye. Başlarken ve biterken içindeki sakinliğin, temizliğin ne kadar…
İnsanoğlunun bilimle, teknolojiyle, sanatla, sporla sınırlarını sürekli zorlamasını hangi yapısal, beyinsel istek ya da motivasyonun doğurduğunu tam olarak anlayabildiğim bir yerde değilim. Kendimle ilgili, “ben diğerlerinden daha farklıyım” diyebileceğim, fark…
Dünya dönmeyi durdursa, sanırım bunu ancak gün batımlarına daha az denk geldiğimde fark ederdim. Onun dışında pek anlayabileceğimi sanmıyorum. Dünya ile ilişkimi büyük olaylar değil, belli başlı küçük eşikler belirliyor.…
Biraz olsun sinemayı seviyorsanız yolunuz biraz da yaşınız fazla genç değilse biraz da sabrınız Ennio Morricone ile rast gelmiş rastlaşmış olmalısınız. Once Upon a Time in the West, İyi kötü…
Bir çizgi film hatırlarım yine vardır bir yerlerde duruyordur pek rastlaşmıyoruz Road Runner. Hep tuzak kuran bir tilkisi yem koyan tuzaklara bir türlü yakalanmayan şans daha çok tilkiye gülen tilkinin…