Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Bakmayın öyle dolduruşlara, az gelmişliğimiz yoktur! Şiiri sevdiren, şiir yazmayı, okumayı özendiren, onca hissi duyguyu insana bir dokunuşta başka başka, türlü türlü söylettiren bir dolduruş harikası değil midir? Bakmayın, bakın, bakın...…
Okullar açıldı. İlk günlerini yaşayan birileri, okula yeni başlamış bir dolu genç insan... "Çocuk" deriz ya; bu zamanda çocukları, bize bakınca çoktan bitmiş genç arkadaşlarımdan bazıları, ne kadar uyanık olurlarla…
Yaşamak adına bir şeyler yapıyor olmamız; ne kadar yaşadığımızın sorgulanmasına, başkalarını değil bizim kendimize soru sorup cevap almayışımıza engel değil. Bakmayın hayatı langur lungur yaşıyor olmak, ilaç gibi yutulan günler…
Bakamadığımız, düşünemediğimiz bir yerlere gidince kuantum fiziğinin tam da gittiği yer böyle bir yer... Fiziğin gittiği diyelim; kuantum fizikten ayrı değil, sadece matematiği biraz "bir artı bir iki" durumu hep…
Birliktelik nasıldır? Öncelikle birlikteliklere baktığın yer çok önemlidir. Baktığın yere göre birlikteliğin senin için anlamı değişir; birlikte olduğun kişinin, kişilerin de tanımı değişir. Bir uzaktan türkü söyleyen olarak sizle, seninle…
Öğrenmeler vardır, öğrenilmişlikler... Yolu vardır öğrenmenin, dershane bedeli vardır; her dersin bir bedeli vardır. Para ile, maddi ödenenleri bedel olarak saymayın! Verdiğiniz onca emek, onca vazgeçmişlik, onca zaman ve onur,…
Bir müziğin arasından, bir şiirin satırlarından, bir anının ucundan, bir kitabın sayfalarından çıkar gelirdi... Öyle yaptı yine. Zamanın durması gereken yerde durmayıp ta buralarda durması; ne bekliyorsa bir de ardına…
Sonbahar daha buralara uğramadı. Eylül... Evet, Eylül ne kadar çok tomurcuklanmış aşk taşırdı; hepsinin yaprakları kurudu, toprağa kavuşmayı bekliyor dalında. Sonbaharın, Eylül'ün getirdiği bu... Şimdilerde bir ağacın dibinde yine böyle sıcak…
Uyumak yerine oturup yazmaya kalkmak... "Yat uyu, devir vücudunun bir yerlerini, uyu; şekerin yükselmiş gibi yap, devril gitsin!" Olmuyor... Karam'ın burnuna benziyor bazı şeyler, yazmaya başlamak da kolay değil. Karam…
Sabahın gelmesine daha çok vardı; batalı daha çok az olmuştu, tam karanlığa bile bırakmamıştı gökyüzünü... Biraz bir yerlerde kalmıştı ışığı güneşin. Yağmur daha karartmasa aydınlık bile sayılırdı; akşamdı, daha gece…