Ben ben olmaktan çıkalı epey olmuş; suratıma vurmasalar iyiydi. Kendi adıma yaptıklarımın çoğunda ben yokmuşum; beni bir yerlere taşıyan algı gemilerinde, daha doğrusu vapurlarında… Daha anlamlı yolculuk gemide pek kolay olmaz, rahat batınca… Demek ki batmamış vapur o zaman; gelgit inme zahmetine bile katlanmayarak seyahatler yapıyormuşum. Zamanında “Binmeyin bu kayığa!” […]
Bakmayın hataların bir kırmızı ışık cezası ödenip bitti, birkaç puan gitti, tamam hesap kesildi, orada kaldı bitmesi olmuyor. Pişmanlıkları boş verin; kırıcı bir yanı olmasa bile yapılan hatanın size yıllar sonra dönmesi başka bir şey. Öyle “Aç ağzını ham yap bakayım,” telaşına sokularak… O bile değil; “Tabak bitecek,” komutuna maruz […]
Kimi neyi kastettiğimin… Zaten kastetmiyorum. Alınganlığı olacaklar, “Bu benim,” diyecekler, “Bu o,” diyecekler çokça çıkabilir; kimseyi kastetmiyorum, kimse de değil kastettiğim. Bu ön almak bile değil; “Ben seni demedim,” hiç değil. Olsa ya söylerim ya susarım; sizde de vardır, bende de var. Üstelik bundan biraz hoşlanırım da. Bazı sevdiklerim; bu […]
Yazmayacağım sanıyordum, yüne bir şeylere denk geldim. Kalem de benle becelleşmeyi bıraktı, “Tamam yaz gitsin,” kalem hadi derse durulur mu? O önden, ben peşinden yazıp duracağız; boşuna mürekkep, kağıt israfı… Yola koyulalım biz yine; israf israf sakınacak durumda değiliz zaten. Üstünde “tükenmez” yazıyor, tükenir… Söylemiyorum, pek dillendirmiyorum; sıcak su torbasının […]
Uzayda öyle durup dururken biri, bir şey, bir madde, bir parçacık size dokunsa durup bakar mısınız, ses çıkarmaz mısınız? Dokunduğunda sizde bir yerlere doğru, bir de ortadan, tam merkezden vurmadıysa, dokunmadıysa hem de döne döne hareket eder miydiniz? Hemen “Hayır,” deyip bütün kuralları başka hale sokmayın. Başka biri, bir şey […]
