Masanın bir ucunda gözlerime bakıyordu; ağlayacak gibi dolu dolu, yaşları yine de akmıyordu. Sanki benim ağlamamı bekler bir bakış; nemli bir taraftan, “Sakın ağlama, ben de ağlarım,” yalvarışı aynı bakışlarda. Oyunun sonuna gelinmiş olmalıydı. Masada karşılıklı oturulmuş olması bir bakış atışması değil, bir hesaplaşma, zamanların bir toplama çıkarması gibiydi. Gözlerini […]
Öğrenilmiş bir durumdur; herkes bilir, duymuştur, yaşamıştır, görmüştür. Bilinir; televizyonlarda, dizilerde yaşatılmaya çalışılır benzerleri. Bir insana, birilerine eziyet etmenin yolu uzatılmasında, zamanın ufak ufak kullanılarak zamana yayılmasında oluşur; eziyet o zaman eziyet olur. Ömer Seyfettin “Diyet” hikayesinde anlatır; ilkokulda okunurdu zamanında, okutulurdu. Kolunu keser verir şimdinin mobbingine karşılık. Kurtulmanın bir […]
Ben ben olmaktan çıkalı epey olmuş; suratıma vurmasalar iyiydi. Kendi adıma yaptıklarımın çoğunda ben yokmuşum; beni bir yerlere taşıyan algı gemilerinde, daha doğrusu vapurlarında… Daha anlamlı yolculuk gemide pek kolay olmaz, rahat batınca… Demek ki batmamış vapur o zaman; gelgit inme zahmetine bile katlanmayarak seyahatler yapıyormuşum. Zamanında “Binmeyin bu kayığa!” […]
Bakmayın hataların bir kırmızı ışık cezası ödenip bitti, birkaç puan gitti, tamam hesap kesildi, orada kaldı bitmesi olmuyor. Pişmanlıkları boş verin; kırıcı bir yanı olmasa bile yapılan hatanın size yıllar sonra dönmesi başka bir şey. Öyle “Aç ağzını ham yap bakayım,” telaşına sokularak… O bile değil; “Tabak bitecek,” komutuna maruz […]
Kimi neyi kastettiğimin… Zaten kastetmiyorum. Alınganlığı olacaklar, “Bu benim,” diyecekler, “Bu o,” diyecekler çokça çıkabilir; kimseyi kastetmiyorum, kimse de değil kastettiğim. Bu ön almak bile değil; “Ben seni demedim,” hiç değil. Olsa ya söylerim ya susarım; sizde de vardır, bende de var. Üstelik bundan biraz hoşlanırım da. Bazı sevdiklerim; bu […]
