Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Ne güzel bir şeydir "Dün" dediğimiz; artık dediğimiz değildir. Vazgeçilmiş bir söylemdir. Das Kapital'de söylenen sömürü, emeğin sömürülmesi şekil olarak değişmiştir. İnsanın sömürülmesi: Yalnızlık, ayrı tutulma, ihmal edilme, dışlanmadır. Topluluk hayatının…
Benim ona ait olmadığımı bilen birine ihtiyacım var. Ona ait olduğumu bilenler (her nasıl bir aidiyet varsa, tabii ki var birileri) onların puzzle'ında bana bir yer açıyorlar. Kenarları, köşeleri tam…
Gündemde olduğundan biraz fikriniz olmuştur: Fark edilmek için çok kilometrelerce buz gerektirecek küçücük bir parçacık nötrino... Vücudumuzdan her saniye 100 trilyon geçiyor; bize dokunmadan, bize uğramadan... Uğrayanı 10 yılda bir…
Orta yerinden başlamak, sonra sona gitmek, başa dönmek... Zamanın bir yerinden, bir tarafından vazgeçmek, sonraya itelemek. Nobel ödülleri açıklandığında benim "vazgeçmek" diye adlandıracağım bir yere gelmiş olan, "Artık bundan sonrası…
Ne kadar çöp var karıştırıyorum artık! Hayatın şimdi yaşanacak halde olmaması gibi bir düşüncem olsa da "Yaşanır" denilen hayatın bizim için tuzaklı, eksikli... Şimdinin hayatına pek benzemez; yaşanmış olması, yaşamış…
Bir şarkıya, ay ışığına takılıp geliyorsun... Kurulduğun yer yalnızlığın yanı başı! Ne onu rahat bırakıyorsun; sen gelince gidiyor gevezeliğinde, sessizliğine kaçmış yine. Ne var anlatmayacağın, ne yine? Neden kalemle koyu…
Şiddeti, hele işkenceyi hiç sevmem. O kadar uzağım böyle şeylerden, düşünmesi bile abes gelir... Di! Yakaladım kendimi... Artık çözüm bulamadığım, elimden bir şeylerin gelmediğini hissetmiş olmalıyım; bir yılgınlık, bir yorulmuşluk...…
Sabah kalkmışsın, kar yağmış. Dışarı bakıyorsun; her taraf alabildiğince bembeyaz... Bir kuş ayak izi karda, bir kedi patisi karşıki ağaca giden. Zamanın geri dönmemesi belki sadece Einstein veya başka fizikçilerin…
Biri öldüğünde "Şunu demişti, böyleydi, şöyleydi, öyleydi..." anlata anlata dediklerini... Kendimize göre "Güzel demiş" diyebildiklerimizi yazıp çizip, anlatıp geçiyoruz. Bir süre saygı duyuyoruz demiştilerine, dediklerine... O söyledi diye birkaç fazla…
Nasıl oluyor bilmiyorum; masal anlatıyor olmamdan dolayı mı gelip masalların aslında öyle olmadıklarını, "Aslını anlatayım bak" diyerek bildiğim masalları yeniden anlatıyorlar rüyalarımda. Sonra benim çocukluğumun içine ediyorlar! Onlarla ne güzel…