Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Gecenin müziği Hauser'de kalmış olmalıyım. Kulağımda hala o varmış gibi... Serin bir sabah ararken terleyen çellonun fısıltısı... Alıp götürüyor "Özle beni"lere. Geçenlerde André Rieu'da benzer duyguları yaşamışlığım var. Nasıl bir duygu…
Düşünce ayrı bir kuvvet olarak hayatımızda var. Kurgu, düşüncenin yandaşı; yapı taşları bize kelimelerle var olmaları... Fikirler başka bir yerden gelmiyor, kafanın içinde bir yerlerde oluşuyor. İyisi, kötüsü, fitnesi, sevgisi...…
Hemingway'in Kilimanjaro Dağı'nda duyduğu hayvan çığlıkları... O öyle anlatmaz bilirim, ben tam da o çığlıkları duyar gibiyim. Yalnızlığın, sessizliğin, karanlığın orta yerinde; çok uzak olmayan, çok uzak yerlerden gelir gibi…
Kedi annesi zanneder; annesinin o korunacağı göğsü gibi bir yer, annesinin koynunda olduğu gibi mırıldanır, sürtünür. Ne annesidir oysa orası, ne de mırıltısını duyan annesi gibi onu sarıp sarmalayacaktır. Size…
Yaşamanın anlamını bulmaya çalışırken anlamsızlaşan bir hayatın senin olması, sende kalması... "Askeri ne uyandırır?" sorusuna altı yaş civarı bir çocuğun "Horoz," demesi, gerizekalı eğilimi taşımasını; nasıl bir yerlerde "Borazan," diyenlerin…
Bugün başka bir gün olabilirdi. Birkaç dakika sonra olsa başka bir evrende, başka bir yaşamda olabilirdin, olabilirdik. Var olmayı o koşamayan sperm olarak hak edemiyor durumunda olabilmek de olabilirdi. "Ne…
Hayatın nereye götüreceği belli olmuyor. Hiçbir şeye dokunmadan yaşamak... Nötrino gibi içinden geçip, değmeden geçip gitmek; hiçbir şey dokunmuyor, dokunamıyor olmayı istemek... Belki Flaubert'in Madame Bovary'sindeki Bay Bovary olmak; önüne…
Hayatınızın bir dolu yerinde size de; hem de çok haklı, çok hukuklu haklı olduğunuz bir zamanda karşınızdaki kişi kendi haksızlığını bilerek... Üstelik arkasına ne aldığını, gücü nereden kaynaklandırdığını bilmediğiniz, var…
İçinde yaşadığımız mekanın bizi mutlu etme gibi yazılı olmayan bir görevi olmalı, vardır. Bu; özgür olmadığımız, olamadığımız mekanlar için bile bir görevdir. O yüzden seçeriz; mutlu olabileceğimiz (adını mutluluk koyup…
Zamanla ne kadar çok derdimiz var. Yaş alıyoruz, geriye gitmek merakımız artıyor. Biliyoruz geriye gidemediğimizi... Sırtımızda pişmanlıklarımız diyelim var; yine yeniden yaşamak istediklerimiz, "olmazlar"ımızın ne kadar olduğunu, "olur" dediklerimizin olmazlarda…