Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Öğrenmeler vardır, öğrenilmişlikler... Yolu vardır öğrenmenin, dershane bedeli vardır; her dersin bir bedeli vardır. Para ile, maddi ödenenleri bedel olarak saymayın! Verdiğiniz onca emek, onca vazgeçmişlik, onca zaman ve onur,…
Bir müziğin arasından, bir şiirin satırlarından, bir anının ucundan, bir kitabın sayfalarından çıkar gelirdi... Öyle yaptı yine. Zamanın durması gereken yerde durmayıp ta buralarda durması; ne bekliyorsa bir de ardına…
Sonbahar daha buralara uğramadı. Eylül... Evet, Eylül ne kadar çok tomurcuklanmış aşk taşırdı; hepsinin yaprakları kurudu, toprağa kavuşmayı bekliyor dalında. Sonbaharın, Eylül'ün getirdiği bu... Şimdilerde bir ağacın dibinde yine böyle sıcak…
Uyumak yerine oturup yazmaya kalkmak... "Yat uyu, devir vücudunun bir yerlerini, uyu; şekerin yükselmiş gibi yap, devril gitsin!" Olmuyor... Karam'ın burnuna benziyor bazı şeyler, yazmaya başlamak da kolay değil. Karam…
Sabahın gelmesine daha çok vardı; batalı daha çok az olmuştu, tam karanlığa bile bırakmamıştı gökyüzünü... Biraz bir yerlerde kalmıştı ışığı güneşin. Yağmur daha karartmasa aydınlık bile sayılırdı; akşamdı, daha gece…
Bazı zamanlar eskinin bir yerlerine takılıp kalmış, hala tozlanmamışlıklar vardır. "Yine de Aşığım" dizisinin kafe garsonu Tülay bayıldığım biridir; kafa çok güzeldir. "Ne alırsınız? Spagetti sever misiniz? Ben de çok…
Kahvaltı masasından yeni kalkmış... Dışarıda bir serinlik yok seni bir yerlere sürükleyecek, aklına bir şeyler gelmiyor; ne bir şey, ne biri "Kalk gidelim," demiyor, "Yat aşağı!" Rahatlığın hapishanesine kapılar açık;…
Bir mekanı kolluyorsun, oturuyorsun bir yerinde; etrafın düzenine kendini oturtuyorsun. Bu mekan sanal bir mekan da olabilir... Bir bakıyorsun bir başka köşede, aynı mekanın başka bir yerinde senden çok uzakta…
Kütüphanenin en güzel yanı; içinde olanlar her ne kadar senin istediğin boyutta olmasa bile kıyısından köşesinden canın ne istediyse... Hani Rumeli kol böreği değil de börek dersen onun bir yerlerde…
Biz bize hiç kaldık mı? Kendimize o kadar yabancı olduğumızı hissettiğimiz zamanlarda yalnız kalmayı (zaten öyleyiz) bir tarafa bırakarak... Hani uzak bile olsa bir gözlemci nasıl gözlenen bir atom altı…