Sabah kalktığınızda iyi gün dilekleri, falan filan… Sonra dünün hesabı: Ne oldu, ne verdik, ne aldık, ne kaldı? Bir bakkal hesabı yaparsınız; “Yapmam,” dediğinizde bile yapmışlığınız, yapıyor olduğunuz vardır. “Gelip geçti,” diyebilecek bir haliniz olursa, o başka bir yerlere gidiyor olduğunu gösterir. Dikkat; kütüphane dolmuş! Boşaltma kağıt kamyonu az sonra […]
Tarzımızda bir değişiklik yok; aynı araç, aynı yol… Zaman aracı, yolu ve bizi yıprattı, yıpratıyor, o kadar. Gittiğimiz yer aynı; o bile biraz yıpranmışlık taşıyor. Eski ben biz, ben biz değiliz veya öyleyiz… Dünya çok döndü, biz dayanamadık, savrulduk. Yaşadığımız zamanın nesini, “Evet bunu çok beğendim, bu benim olsun,” ısrarıyla […]
“Yalnızlığın adını sen koyacaksın gittiğinde, giderken,” dedi kurbağa suratlı. “Gidecek miyim bilmiyorum,” dedi kadın. “Gitmesine gideceğim; sen gönderebilecek misin? Yoksa hayatının bir köşesine beni koyup oturtup, sanki gitmemişim gibi benimle, bensiz, benimle yaşamaya devam edecek misin? Hep böyle bir şey olacak duygusu bende,” dedi. Gitme demeli sana, diyebilmeliyim… Oysa tutulamayacak […]
Afrika’nın derin çöllerine yakın bir yerde, Sahra’nın ortasında denmese bile kum fırtınalarına açık bir yerinde… Bir şehre geldiğinde, ayakları ağrılı ve az geldiği bir şehre gittiği gibi fırtınalara açık bir yerinde, bir tren garında… Öyle vahşi batı hikayelerinin herhangi bir filminde, hikayesinde çoklukla yaşanan bir yere, bir yerlere benzetilmekten hoşmanmayan, […]
Yazı treni; kolayından her gün bir başka açıdan, bir başka yerden bakarak, kendini defalarca tekrar ederek, sıkarak, belki bıktırarak… Olmasa bile bir yerlere çomak demeyelim, kürdan diyelim; “Daha dirençsiz, daha korkak sayın,” öyle bir şeyler yapmak gayretiyle yola çıkıyor. “Haydi hop kalkıp sonra nereye, nasıl?” dendiğinde; yapanlar gibi bir sandalye […]
