Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Kıvam bir değer, ölçü birimidir. Öyle kolay kolay ölçülecek bir durumu, terazisi yoktur. Litresi, metresi, karışı, arşını, milimetresi filan yoktur, olmaz. Belki bir kulak memesi yumuşaklığı gibi... Belki dirseğini sokacaksın…
Klasik müzik dinlemeyi seven... Şu, bu, o fark etmez! Türü zevksizliğin çok üstünde olmayan, bir şeyleri hani "Müzik olsun, ne varsa koy tabağa" aşçı menüsü tarzı... Çok lezzetli bir şeyler…
Dost denilince akrabayı bir kenara bırakıp sadece dost denilince olmaz; akraba bile bazı zamanlar hem o hem o gibi! Doğumla başlayan, aynı yatağı paylaşıp aynı yastığa baş koymuşluğumuz bile var...…
Bir daha, daha yine aynı yağmurla gelişin... Sonra birden masadan kalkıp gidişin! Kalem bile yerinden kalkmaz oluyor sen gelince. Saygısında bir yitme yok, olmaması lazım; o kadar gelip o kadar…
Acı biber yemek, acıya biraz da zevkle katlanmak... Bu sadece insanda, insanın doğasında olan bir şey değil; genelde bütün canlılarda var aynı duygu, aynı zevk! Bir taraftan acı, bir taraftan…
Komik bir oyun oynar gibi oynadık sen ve ben... Ne zar attık, ne el ele birlikteliği bir beraberliğe götürebildik. Ne hayat bize bir şeyleri beraber yapma şansı tanıdı; senin matematiğin…
Şaka gibi başlaması şaka olmasını gerektirmez, her şakanın altında ciddi bir şeyler vardır. Eskinin bizim gibi çer çöp, kaale alınmayacak mahalle, semt çocukları... Kızlar bez bebek, erkekler top peşinde koşup…
Hiçbir şey... "Terazi Kuralı" diye bir ad verelim. Hiçbir şey, "Işık hızına ulaşamaz" diyeceğim zannediliyor; hiçbir şey bir kaldıraç desteği olmazsa çevremde, yaşadığım ortamda, memleketimde, ülkemde, var olduğum yerde değerine…
Rehinciden alınmış hayatları yaşıyor olabiliriz... Eskisi, yenisi, yaşayacağımız her şey bir kutuda! Bize "Daha önce bilmem kim kullanmış, o bırakmış, bilmem kim kullanmış, bilmem kim kullanırken bak burası hasarlanmış, antikalığı…
Loş karanlığına alışmamış olsa gözlerin... Masanın ötesinde nasıl bakıyor hiç umurunda bile değil! Gözlerini unutmuş gitmiş olman... Derinden bir caz sana eşlik ediyor; sana değil, gözlerine... Bırakıp unutup gittiğin gözlerin…