A², hem +a’nın hem de −a’nın karesidir. İçinde karşıtlığını taşımayan hiçbir şey yoktur. Biraz abes gelebilir ama beyazı olmayan siyah, siyahı olmayan beyaz yoktur. En azından yaşadığımız hayatın ve evrenin iç kuralı budur.
Karşıtlık, varoluşun temel genelgesidir.
Yapay zekâ ise bunu kabul etmediğinden ya da edemediğinden etrafında dolanır durur. Günümüz yazarı ve tarihçisi Yuval Noah Harari, bunu açıklarken insan zekâsının kendi tembelliğine nasıl teslim olabildiğini anlatır. Ona göre teknoloji, dili hackleyerek düşünmeyi yönlendirebilir; insana kolaylık sağlarken aynı zamanda araştırmacılığını ve gözlem gücünü fark ettirmeden sınırlayabilir.
İnsan, kendisini var eden asıl özelliği yani merakını ve sorgulama yetisini kaybetme riskiyle karşı karşıyadır. Etrafına bakmadan, “doğru yol budur” denilen hazır patikalara sürüklenir. Daha önce oluşturulmuş fikirlerin içinde yürür, o fikirlerin dışına çıkmamaya başlar.
Karşıtlığı görmeyen, zıtlığı kabul etmeyen bir zihin; eksik bir bakış üretir.
Doğru olduğuna inanan az sayıda kişinin kolay ortaya çıkamaması da belki bu yüzdendir. Aynı düşünceyi paylaşıyor olmak, azınlıkta kalmanın göstergesi olabilir.
