“Artık seni tanıyamıyorum.” Böyle diyordu. Zaten hiç tanışmamıştık; öyle kalmıştı elimizde yaşam. Tren rayları gibi; aynı yöne, aynı tarafa bile giden olmayan, karşılıklı, ortasında kocaman alanların olduğu, traverslerle bir yerlerde iletişim kurulduğu zannıyla duran, tren geçtiğinde titreşen, titreşmesini aynı sanan bir tarzdı bizimkisi. Bir başkalığı; aynı yöne bile gidemeyen, aksi […]
Genel
Öngörülemez bir zamana mı gidiyoruz? Yapılan bütün hesaplar, eldeki bütün verilerin yanlış ele alınıp ona göre yanlış bir yere doğru; yanlışlarla yanlışa gitmek, yanlışa varmak durumunda kalabiliriz, olabiliriz. Ne demek bu? Tavlada kapı almak gibi bir durum. Kapıları aldın, kapattın; zar atamayacak hale getirdin, eyvallah. Pes demediyse, toplamaya başladığında zarının […]
Gevezelik ne çok yakışır ağıza. Farkında olunca daha da bir hızlı akıntıya kürek, bir ishal haline; ardından ne gelir ne kusar, ne var boş boş her şeyi… Al takke ver külah öyle de yaşanmıyor be abi. Bugün böyle yarın başka olabilir, dün zaten daha başkaydı. Koca bir alkış diline geliyor […]
Bir devrin efsanevi savaşıydı Vietnam. Vietkong çeteleri derlerdi; öyle hikayeler vardı. Sonra turizme konu oldu, hâlâ konu; şöyle yapmışlar, böyle tuzaklamışlar anlatılır, anlatırlar. ABD’yi onlar yenmişler, yenebilmişler. ABD “Ben yenilmedim, çıktım savaştan sadece.” der. ABD’yi yenen Vietkong olabilir; galip onlar deniyorsa onlardır. Oysa defalarca yazmış, anlatmış olabilirim; ben savaştan, savaş […]
İhaneti hiç sevmem demişti, ölmeye gitmeden bir gün önce Erzurum mahallesindeki ablasını görmeye giderken öldürüldüğünde. Ertesi gün Sadık Gürbüz çalıyordu kasetçalarlarda, biz Oğuz’lar ölmez afişlerini basıyorduk mekanın birinde. İhanet kimseye yakışmaz diye konuşmuştu; ölüm de yakışmazdı yirmili yaşlarda insanlara. Sohbet, anmak için yapılmış gibiydi; sonradan ardından anılacak bir sohbet bırakmıştı. […]
