Bakmayın uslu ele avuca sığar bir halde oluşa neredeyse patlamaya hazır volkanlar vadisi gibi ortalık.Yine de pek fazla derine girip yara kanatma niyeti yok bende. Sıkılmış sadece tüpü kalmış diş macunu gibi ortalıkta dolaşıyoruz sadece tüketilmiş olmak bile bir var oluş şekli. Tahmin etmeliydik edebilirdik o zamanlar böyle yeteneneklerimiz daha fazlaydı bizim olmasa bile çevremizde bize bir şeyler söyleyecek insanlar fazlaydı söylediklerinde inanırdık ne söylediklerine şimdilerde söyledik diyorlar fısıltı gibi söylenmiş olmalı biz ben duymadık.
Bir Zamanlar Amerika filminin sonunda Noodles Aaronson şöyle der 20’li yılların çocukları 30’lu yılların gangsterleri 60’lı yıllarda tekrar zamana bakış.
Bakıp bizimde öyle görebileceğimiz zamanlar çokça var. Bakınca gördüğümüz onca şey. Yapamadığımız anlayamamış olmamız hiç bakıpta şu şuradan şuraya gelmiş zaten gelirmiş denilen hiç bir şey hayıflandığımız bu bu olmalı bomboş baka baka bir zamanı hani benzetmeyelim kendimize yine de akla gelmiyor değil sonsuz çayırlar varken trne takıntımızı hadi neyse biz
– tahmin etmeliydik değil mi kazananlar daha en baştan belli olur
– ben senin üstüne oynardım
– ve kaybederdin.
– 20’li yılların çocukları 30’lu yılların gangsterleri 60’lı yıllarda tekrar zamana bakışı diyordu Noodles.
Film gibi geçmiş zamanlar beyaz perdeye takılıp kalmışız .
