“İnsanlar yüz küsur yaşına kadar yaşarlar, hepsi. Hepsi tamamlar o yaşı, bazısı doğar doğmaz bazısı bir yerinden sonra hızla, bazısı sindire sindire”. Özlemlerden bahsediyorduk nerden çıktı şimdi bu. Karşı çıksam ne olur? İddialaştı mı? Kazanılmasa ne olur? Peki diyinceye kadar. O halde şimdiden peki. Olmadı beğenmemiş olmalı, başımla tasdiki. “On […]
Yaşam
Ne oldu masa? Zaman gelmedi mi daha? Aramızda bütün duvarları yıkalı çok oldu utanmaları kaldıralı. Bahar eli kulağında. Ağaçlar saklanmış artık caddelerden sokaklardan kaçmış, bir park bir bahçe köşesi çiçeğini nasıl göreceğiz? Daha yeni geldik, yabancısıyız alışamadık bahar mı? O da ne? Ağaçlar öyle insanlarda mı? “A çok güzel ben […]
Bu sabah yağmur var Pariste. Arnavut kaldırımı Eyfel’e bakan daracık bir sokak, bir eski müzik Romantic Radyo olmalı. Bu sabah ta uyanmalıydık olmadı. Yerde bir şemsiye kırmızı benekli kenarı dantelli, kaldırım taşları parlıyor. Sakin dokunsa kaçacak bir ciselti sabaha. Taze kahve, çörek kokusu susam yanığı, ekmek geç karşıma. Açılmış bir […]
Tezer Özlü kelimelerin nasıl az can yakacağından dem vurmuyordu, kurşun sayıyordu, can yakar diyordu. Yara açar, kanar üstüne ne basarsan bas, ne kapatırsan. Unutulmamışlardan, unutulamayanlardan dediği gibi geçmişi düzeltmek. El yordamı kırışıklığını almak, ütülü gibi olmasa da düzgün televizyon örtüsü düzeltmesi annenin çay koymaya giderken. Çay içer misin? Kimseden bir […]
Her yerinde yanık, teninin bütün hücreleri bir cızırtı, dokun be diyesi geliyor, acısın, kanasın, geçmiş zamanlara işte onlara, hayır onlara dokun be. Gitmeler acıtmamış, billahi yalan. Acıtmaz olur mu? Alıp her şeyi toplayıp alı gitmeler. Fısıltılı konuşmuşlukları, aynı yere bakmaları, aynı dedikodu arkadan konuşmalar çekiştirmeleri, aynı pişmanlıkları, aynı daha ne […]
