Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
İnsanlar herkesle aynı yükseklikte sıcaklıkta aynı yakınlıkta ilişki kurmazlar. Az önce okudum kuramazlarmış zaten beceremezlermiş istemezlermiş rahatsız olurlarmış. Kontrol edilebilir gerçek ilişki güzel sıkı fıkı yüzün biraz üzeri 120 -130…
Kitapları almayı severim. Raf raf hepsini gözden geçirmeyi alıp arkasını okuyup bu neymiş bırakmayı dolaşmayı belki saatlerce kafama birini takmayı yazar tutmayı yazar taraftarı olup bazılarını sevip bazılarını kapalı gözlük…
Bu kadar derin olmasa yarası izini göstermez. Ihlamur ağacını kesip at kestanesi dikmek millet birbirine giriyor kimsenin işine yaramaz bir şey olsun yaramasın cevizi de taşlıyorlar sırf bu yüzden…
Kağıt kalemle yazmayı seviyor olmak güzel bir şey eski alışkanlık. Bir yerlerden bana “Çok uzaklardayım” diyor olmalısın belki kokun sesin gelmiyor. Kelimeler yerli yerine oturuyor ki bir şey bilmeden duymadan…
Çocukluğu vardı avucunda sıkıp ölecek narinlikte serçe gibi korkak ürkek geldiğinde. Yüreğin atardı çıtır çıtır soğan kabuğu sesi gibi sesi. Çocuk olan sen değildin sadece çocuktu herkes çocuk parkıydı ortalık.…
Daha güzel bir dünya dünyan olacağı belli belliydi. Rağmenlerin olmayacak hayatında siliniverecekti birden. Gitmelerin gidişlerin hep iyi tarafları söylenir sırf bundandır ona yaslanılır öyle gidilir gidilmesi o yüzden gereklidir ya.…
Kim bilir büyük ihtimal nereye kadar? Tam da buraya kadar diyeceğimiz yusufçuk şimdi kanatları değerli akşama hepsi bir ömür buraya kadar bir ateşin bir lambanın bir ışığın çevresinde dolanıp bütün…
Gül den vaz geçip çölün ıssızlığına sarı kum çiçeklerine dönünce artık olmaz masayı kaldırın bir şeye dokunmayacağım ellerim gözlerim burada kalsın yürek gitmeye kalkınca yorgunluğunda bir kamyonun eskilerden bir kamyonun…
Kollarını kaldırıp yüreğinle de tamam buraya kadarmış diyerek şarkılara teslim olmak tam da şarkılar doğrultmuşken namlularını senden tarafa sana. Tutulamayan ele avuca gelmeyen gelip uçup giden çiçek yaprağı gibi rüzgara…
Hayata gelirken bir dolu bilmeden genlerimizde olmadan geliriz. Bir dolu şey sonradan var olur bizde alışkanlık hep bizle sanki doğuştan bizimmiş bizleymiş gibi düşünürüz davranırız. Hayatın çoğu bizim olmuş şeylerdir.…