Genetik Hafızadan Teknolojiye, Bilginin Aktarım Yolları

Bazı şeyleri biz öğreniriz, bazı şeyleri öğrenilmiş olarak doğarız. O yüzden yaşamın, hayatın masalı ta "dediğimiz" en başından, öğrenilmişliklerden gelir. Mide, karaciğer, beyin, kımıldamalar, bazı kımıldayamamalar... Öğrenilmişliklerle vardır. Öğrenilmişlik (yani bilgi) aynı zamanda kendini aktarmayı öğrenir: "Öncesinde ben var olacağım, tamam. Sonra nereye gideceğim? Nerede var olacağım, oradan nereye gideceğim?" Yumurtaların, spermlerin bu taşıyıcılıkta işi çoktur. Bilgi vardır, taşınması lazımdır. Kim, ne, nasıl, ne kadar taşıyacak? Bu bilginin taşınmakta ne kadar kararlı ve mahir, yetenekli olduğunu da ortaya koyar.
  
İnsan, taşınması kolay ve çok gerekli bilgilerin taşınmasını kolaylaştırmak için birtakım kendine göre yollar üretmiştir, üretir, üretmektedir.
  
Bunlar; ekim, biçim, yeme, barınma öğretileri ile babadan, dededen toruna bir aktarım yolu, anlatılar, görmeler, gelenek ve görenekler, mevsimsel törenler, ritüeller, festivaller, tapınmalar... Adına ne derseniz bir bilgi aktarımı, öğrenme yoludur. Yazma, okuma ile okul öğretileri aktarma yolu olarak insanın taşınması zor, gereksiz işe yararlılığı çok az olsa da yine de bir aktarım yolu bulmuş olmasıdır; daha doğrusu gelenek, göreneklerin aktarımını hızlandırmıştır okul. Ve bir yerlerde işe yaramaz olsa bile bilginin saklanması, depolanması ise bizim bu kısacık birkaç yüzyılımızın işi olmuş! Teknoloji kendisi de bir bilgi aktarım şeklidir bize. Olmadık, şimdiye kadar ulaşılmadık yeni bilgi aktarım yolları... Biriktirme, işe yarar hale sokma, bilgiyi kullanma ve kullanabilme... Çokça kullanabilme! Böylece çok daha çok aktarım olsun, daha da olsun, hep dahası ile hızlı bir aktarımlar zinciri var ederek... Nereye gidiyorsa o bilgi, neden varsa o bilgiler? Nasıl bir yere götüreceklerse bizi, evreni, evrenleri... Bildiklerimizin, ulaşabildiğimiz bilginin çok çok küçük bir bilgi topluluğu olduğunun da bilinci, bilgisi olgunluk kazandıkça kazanıyor oldukça... Bilgi açlığı, açlık hissi daha da yumurta tavuk gibi bir sarmala! Bu bilgiyle dahası yok bende; benzetebildiğim sarmal işte, o hisle saldırabildiğimiz, yakalayabildiğimiz her en ufacıktan en büyüğe... İşte yine aynı şey diyeceğim; kelime yok "şey" yerine, hepsini kapsıyor! Fikir, bilgi, üretim... Var ya da yok; madde, antimadde, sanal, somut, soyut... Hepsine birden "şey" diyebiliyorum. Şey her neyse, şey... Gidiyor olabiliriz bir yerlere doğru, bir şeylere doğru... Her neyse, bir bilgi topuna, bilgi birlikteliğine doğru... Bilmiyorum, bir bilmediğim ortada.