Kolay değil; çok davet aldığın bir yere gitmemek, gitmeye direnmek. Adam ekonomide, “Bildiğiniz her şeyi unutun,” diyor. Bildiğiniz her şeyi… Bildiğiniz krizlere benzemez bir kriz; ondan bahsediyor. Bir başka biri iklim krizi, “Dünyada bu kadar görülmemiş bir iklim bozulması olmadığını, bildiğimiz bütün zamanların iklimlerini, değişikliklerini unutun,” diyor. Daha neler… Bir hayvansal gıda üreticisi, “Unutun artık eti, sütü, yumurtayı; zor bulursunuz,” diyor.
Hepsi “Unutun,” diyor.
Bu açıkça demansa davet. Dansa davet eder gibi; bir şeyleri değil, her şeyleri unutun diyorlar. “Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak,” diyorlar. Zaten çoktan beri hiçbir şey eskisi gibi değil; bunca davet birçok etrafımda, diyelim birçok kişinin aklına yatmış, hoşuna gitmiş. Zaten bundan sonraları az kalmış, bitirmiş; yaşanmışlıklar ağır gelmiş; ne kadar güzel yaşanırsa yaşansın, bitmiş. Bunca güzel bir davet…
“Ben demansa gidiyorum,” diyerek yerlerinden kalkıp, “Haydi tut elimi,” kalkmasıyla; sanki bir yeni vals.
