Zamanı Stratejik Kullanmak

Zamanın kullanılması üzerine nutuklar atılır, dersler verilir; zaman kullanılır. Beğenirsiniz, beğenmezsiniz; "sabır" denir, "çabuk" denir, "yavaş" denir, "şimdi" denir, "az sonra" denir... Zamanı kullanmak, kullanabilmek bir maharettir.
Zaman, yeri geldiğinde strateji için kullanışlı bir silah olur. Beklersiniz, kaybedenler olur; kazanırsınız beklemediğiniz şekilde. Bu konuda yarışlarda "Bekle, bekle... Şimdi! Çok yanlış zamanda, yanlış yerde çıktı, nefesi yetmedi... Tam anında çıktı, güzel yerde atağını yaptı, kazandı!" yarış sonu taktiklerin, taktik vericilerin konuşmalarıdır; izlersiniz, bilirsiniz. Onlar kadar aklınız yetmiyor olmalıdır ki onlar bunu söylerken sadece "acaba"nızı cebinizde tutar, tam zamanı gelmeden çıkarmazsınız cebinizden; zamanı gelince siz de acabalarınızı çıkartır masanın üstüne dizersiniz.
Bunun hep böyle yapıldığında hep böyle olacak diye bir kuralı yoktur. Aynı zamanlama aynı sonuçları vermeyebilir.
Beklemek; acabası cebinde olanların birikmesine ve masanın üstüne çıkarılacak, çıkarılan acabaların çok olmasının... Ve hep yapılan gibi "Bekler, bekler, vazgeçerler"in bu sefer bekleyenlerin, kalabalıkların büyüklüğünden kaynaklı istenmeyen, beklenmeyen sonuçlarının orta yere çıkacak gibi olması... Korkulanın korkulandan öteye çıkması; beklemenin, zamanın haşin ve gaddar geri dönülmezliği kuralıyla "Olmadı, baştan alalım" gibi bir film çekim kurgusu olmadığından temizlenmesi zor, belki de kaldırılamayacak bir yerlere olayları taşıması...
Hikaye veya masal, belki inanılan bir efsane; hepsi yepyeni bir durumun orta yere dökülmesi hali. Bakalım biz bu yeni hali nasıl yaşayacağız? Üstümüze bol veya dar gelecek mi?