Tek Bir Kahvaltı Masasında Büyüyen Hayat

Tek Bir Kahvaltı Masasında Büyüyen Hayat

Yaşadığımız zamanların şaşılmayacak, şaşılmayacak olaylar zinciri olduğunu anlayamamış olmam... Anlayamamış olmamız; sizi de katıyorum! "Bekliyordum" diyebilirsiniz, "Seyrediyordum" diyebilirsiniz... Aklımıza, aklınıza, mantığınıza sığmayacak şeyleri ki sığdırdığımız yer... Açtığımız sığsın diye o kadar işe yarar şeyi aklımızın dışına attığımızdan olmalı! Önümüze konduğunda şaşırma şansımızın kalmadığını görüp kabul ediyoruz ve oturup olmayacak bir çözüm varmış, biz bulamamış gibi başımıza ne geldiyse onu idrak edemediğimizi ortaya koyup bir de beraberce yol bulmaya kalkıyoruz.
  
Daha bir bebek ortaya geliyor, "Hadi ye" diyorlar; bebek yedikçe büyüyor. Biz daha masa başında iki lokma almadan, ikinci lokmamızda okul çağına gelmiş delikanlıyı cebine okul harçlığı verip dışarı çıkıyor... Üçüncü lokmamızda üniversiteyi kazanmış gidiyormuş, elinizi öpüyor, iyi yolculuklar diliyorsunuz, gidiyor! Kapı açılıyor, dükkanın anahtarlarını istiyor sizden, veriyorsunuz artık o işletsin. Siz tabağı sıyırırken dükkanın yandığını, bebekliğini bildiğiniz adamın yangında kül olduğunu duyuyorsunuz. Son lokma boğazınıza takılı kalıyor; sadece yangına inanamıyorsunuz, "Nasıl yandı?"
  
İnanamadığınız sadece dükkanım nasıl yandı! Ne yedi, ne içti? Daha yemeğini, kahvaltını ederken bu kadar çabuk nasıl, neden büyüdü? Neden geldi benim dükkanı işletmeye kalktı? Etraftan kimse sesini çıkartmadı, onlar bir şeyler demediler "Olmaz" diye... Evet, o konuda haklı olman var; onca gözünün önünde olmadık bir şeyler yaşandığında sen de seyrettin! O kadar inandın, inandırıldın. Cebine okul harçlığı koydun, "Güle güle" dedin, el öptürdün. Anahtar verdin; hayatın boyunca uğraşıp yaptığın, var ettiğin dükkanının anahtarını verdin... Suçlu sensin!
  
Ne komik değil mi? Gülerim hep anlatılınca: Kazanın doğurduğuna inanıyorsun da öldüğüne mi inanmıyorsun? Dahası arkasında kimseyi göremeyince beraber geldikleri, besleyemedikleri fil için "Çok beğenildi, bir tane daha istiyoruz" diyen Nasreddin Hoca ne komik adammış.

Bu yazıyı paylaş

Facebook X Threads LinkedIn
#Genel