Bu yazı bilimsellik ötesi, bilimsel olmaya aday bir kafayla kavga edilerek hazırlandı. Emperyalizmin nasıl savaştığı sorgulanması; kavganın, daha doğrusu tartışmanın bir başka yerlere evrilmesi, alt düzeneklerin… Neyse, en başından.
Emperyalizm savaşını nasıl yapar? Öncelikle neyi, neyle, nasıl yiyeceğine karar verir; bir çita kovalamacasına haqzırlanır gibi. Dişine en uygun, en az enerjiyle, az zamanda en çok, en büyük çıkar sağlayacağı hedefi belirler. Gözlem yapar bayağı. Tartışır defalarca. Çıta buralarda yok; tartışma, gözlem, hedef seçimi bir yere kadar, onda sabır hiç yok; açlık tepeye gelmeden, enerji varken seçeneğini daraltır. Emperyalizm öyle değil; sabır sonuna kadar, her şey planlı, bütün olumsuzluklar masada; tartışmalar, iç dış mihrak hazırlamalar, zemin düzeltmeleri… Hepsi dal, çöp ne varsa ayak altında, tertemiz. Bunlar olmadan asla.
Buraya gelince bunun epey zaman aldığı, sabır had seviyede.
Mağlup olmuşluğu var mı? Evet var. Hesap kitapta yanılmalar olmuyor mu? Oluyor. Onlar bile tam mağlubiyet denmez olsun, yine de var.
Nasıl yenildiler? İç mihrakların hazırlanmasında başarısızlık; direnişin bir parçası, çer çöp temizliğinde büyük problemler, uyumsuz, beklenmedik yaşam çeşitleri… Vietnam. Kaale bile alınmayan köylüler, köy yaşantısı, steril olmayan ortamlar, beslenmeler; hayatı okuyan, duyan kulaklar; sivrisinekler, yılanlar, böcekler, ateş böcekleri bile (bir yazımda hikayesi vardı.) Malarya, humma, gıda bulaşısı, hastalıklar, bulaşıcı, tedavisi çok masraflı, zor, korkutan… Ve sıcak, yenilgiyi getiriyor.
Direniş ve birlik önemli bir akıl gerektiriyor.
Burada tartışma bir yere gidiyor; bunların olmadığı topraklarda. Sıcak dayanılır haldeyse… Yıllar öncesinde başlıyor hazırlıklar. Mesela sokak hayvanları; direniş ve haberci olarak ne olacak? Kara savaşında baskın önemli; baskını tavuklar, kazlar, köpekler haber verirse… Yıllar öncesinde bir propaganda ile yok edilmeleri sağlanır mı?
Dedim ya, bilimsel değil; akla neler geliyor sonra.
