Montmartre Merdivenlerinden Ankara Sisine Satır Arası Anılar

Montmartre Merdivenlerinden Ankara Sisine Satır Arası Anılar

Bu kadar ıslak bir sabah iniversen Montmartre merdivenlerinden; "Çavdar Tarlası" sokağı çocukları aralarda dolaşırken, arada bir "400 Darbe"nin soluğu ve yaşanmamışlıkların orta yerinde bir bisiklet yarışı hafızanda, sonu Champs-Élysées'de bitecek... Yağmur çisil çisil yağınca bir Milano trenine koşuşturmaca... Ankara'nın havası, sisi, dumanı, "düttürü dünya"nın kasveti sabahlarda çöker; öyle basık, soluk alamamazlık... Bu kadar doldurmaya ne gerek vardı bu kafayı, bu hafızayı?
  
Rüzgar bütün bulutları alıp geliyor, getirdikleriyle oynuyor; alıp götürüyor, başka bulutları alıp geliyor sonrasında. Kameranın her karesi başka başka bulut suratları... Gelip geçenlerde öyle tanıdıklıkları çok az; gözlerin birbirine değmesi neredeyse imkansız. "Tarif et" desen, o senin yalnızlığını anlatacak, sen onun yalnızlığını; gözünüze çarpan o kadar. Buğulu pencere camları, elinde kitabın birkaç sayfada düzleşmiş... Yolda seke seke gidilen zamanlarını alıp gelmeler... Fırsat varken kitabın satır aralarına sıkışmış ne kadar anı varsa, omurların arasından fıtık kurtarır gibi oğuştura oğuştura (biraz ılık yetiyor) satırların arasından fırlıyorlar; soluk alıyor, aldırıyorlar! Kolay değil; hayatı sızı veren fıtıklarla yaşarken eğilip bükülmeyi öğreniveriyorsun şappadanak. Kafanı kaldırınca tavana, tavanda aradığın, bulamadığın ne olabilir? Sessizliğinin orta yerine gürültüyle dökülüveren, ortalığa saçılıveren onca anıyla satır aralarına geri dönüyorsun.
  
Kulağın bir melodiyi arıyor; "Adı neydi?" denilecek kadar unutulmuş... Adını söylemeden bulamıyor işte, hep "senden akıllı" dedikleriniz! Bir kitabın sonu, yanına uzanılmış bir hayatın cesedinin yanına boylu boyunca... Adı neydi? Bak tavana sanki bulabileceksin; oysa bir yerine iz bırakmışlığı var.
  
Gece olsa tavanda ışıklar olur, bulamadığında onlara takılırdın. Yalnızlığı alıp götürseler, üstünü başını değiştirseler, daha yakışacak bir hale soksalar... Yanına geldiğinde aynı huysuzluğu! Mahremiyetini kimlere emanet ettin, kimler yalnızlığını kılıktan kılığa soktu?

Bu yazıyı paylaş

Facebook X Threads LinkedIn
#Yaşam