Bir Şarkının Nakaratında Kalmak ve Yapay Zeka Hırsı

Ne olduğunu bile anlayamadığın zamanlarda bir şarkının nakaratı olup oralarda kalmış bile olabilirsin. Hayat renk değiştirir; sonbahar geldi, sarardı her yer, ondandır değil. O da var; fark etmediğin renk değişimleri hayatının akışında... Nehrin akışı biraz az, biraz değiştiğinde; suyu biraz fazla, biraz bulanık... Yukarıda yağmur var, buraya daha gelmeyen yağmur misali hayatının rengi değiştiğinde bir şeyler eskisi gibi gitmiyor olabilir, gitmiyordur. "İçimden gelmedi. Kırıkları toplamak içimden gelmedi..."
  
Bir yerlerinde, vücudunun bir yerlerinde renk değişimi olduğunda bir merak sorarız ya hemen el altında ak sakallı, çok bilmiş dedeye! Gözümün beyazında sarılık... Ding dong! Cevap veriyorum: "Karaciğere baktırman gerekiyor" bile demeden "SARILIK!" Ben de öyle dedim; "Sarılık var gözümde." Anlaşırsınız, sizi ikna eder hemen! Doğrusu doktor aynı şeyleri söyler, eyvallah. Aslında doktora gittiğinizde doktor sadece "Neyin var?" diye sormaz, sormamalıdır; beş dakikaya sıkıştırılmış olsa bile o zamanda sizi gözlemlemelidir, gözlemler. Öğretileni odur, öğretisi odur. Nereden nereye geldik; yine yapay zeka! "Hepsi benim" dediğinde "Yok ben" diyebilecek halde olmak, öyle kalmak... İnsan işini bırakmamakta elin yapay zekasına.
  
Bir yerlerde okumuştum, doğru olma şansı fazlaydı: Uzun vadede finansmanda yapay zeka seçmesi insana göre daha az kazandırıyormuş yönlendirmesi. Performans yapsa bile insanın devrede olması onun hesaplamalarını da etkiliyor olmalı.
  
Kapıştık ya şimdi! Sorsam benden kötüsü yok; "Okumayın beceriksizi" diyecektir... Demez! Çok geveze, çok bilmem ne... Damat adaylığında seni sempatik kocasına benzetmeyen dul bilmem ne teyze misali; "İyi çocuk ama..." diye başlayan (hiç sevmem o kelimeyi) "Ama..." Ne aması ya? Daha yeni, ilk görüşün zaten! Kendini hazırlamışın sonraki senelere "Ben demiştim" diye başlayacak cümlelerin ezberine.
  
"Ben demiştim zaten bu yapay zeka başımıza..." He he he, sohbet buraya kadar!