Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Kulağımda bir arıza oluşmuş olmalı. Kötüyü daha kötüyü duyuyor o kadar. Özensiz ağızların olmaması yaşanmaması gerekenleri bile hep yaşanılır doğal umursamazlığında gelişigüzel anlatması. Acelesi var, pimi çekilmiş bir bomba dilinde…
Yaşamın ucuna bir yolculuk yaptığımız. Bakıyorsun ne kalmış? Çoğu yaptıklarını saymıyorsun. Sayılmaz zaten çık çık bitmez bir merdiven o da değil birkaç basamak olmadı herkes çıkarken sen inmişsin o bile…
Anlatıyordu. “Kulenin en tepesine çıktı nefes nefese. Garanti olsun diye bıçağın keskin ucu yukarı gelecek şekilde toprağa dikip öyle çıkmıştı yukarı.” Garanti olsun diye. Kulenin tepesinden atlayıp bıçağa denk getirdiğinden…
Kara humma, veba, kolera, tifo kadar tifüs biraz yavaş kalır bitlerin ağırlığından pirelerden daha zıplak yayanları vardır. Yalayıcı olduklarından bulaştırıcılıkları çoktur yayanların. Camus Veba romanında Cezayir de 1941 yılında tanık…
Yaşamışınızdır. Farketmemiş olabilirsiniz ama bilirsiniz. Tam da ağlamadan az önceyi. Birden haydi cumburlop başlamaz ağlamak. Bir öncesi an vardır. Eskilerin kelimesi İdrak edilene kadar geçen zaman. Ağlamak neyin ne olduğunu,…
Uyuklar gibi olmuş bir anlık biraz göz kapanması akıl bir kenarda duruyor araklanmış. Akıl kayıp günlerdir yok. Araklayan belli ki işinin ustası kim varsa hepsini birden memlekette kim varsa. Ne…
Ellerim acıyor. Parmak uçlarım. Dokunmayı, dokunanın acısı parmak uçlarında duyulmayan beyinde hatırlama onun yarası.Bir pencere aralığından kaçmalar, gecenin içinde yarı uykulu kirpi arası birleştirsen bir film olmaz kareler. “Üşümeyi özledim”…
Son filan ama bahar gelmiş. Yaz daha gitmemiş. Soğukta bir kıtlık sıcakta bolluk yaz daha gitmemiş. Adı üstünde Eylül. Mahallenin en güzel kızı misali. Her ne yaşanırsa onda biraz burukluk,…
Bir sessizlik. Dinleyin. Sessizlik çığlık çığlığa. Bütün şarkılar tutuklanmış, bütün şehrin gürültüleri bir katliam yerlerde, bütün kelimeler zincire vurulmuş, bütün dalgalar uyarılmış ses çıkarma. Bir çocuk yeni geldiği dünyanın kapı…
Savrulmuş. Hayat savurmuş. Kıyıya vurmuş. Kuma çızıktırılmış bir hayatı kuma bırakmış, eleri bile yorgun kendisi gibi atık soluk almayan anasının koynuna yatmış üç beş yıllık hayatının en derin en soluksuz…