Oldu mu?
Sokağın bir köşesinde eskiden dururdu birileri kar yağmur çamur hep oralarda hep birileri yanan bir ateş vardı sönecek bir ışık bir aralanacak perde bakacak meraklı bir göz orada mı? Olmaz…
Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Sokağın bir köşesinde eskiden dururdu birileri kar yağmur çamur hep oralarda hep birileri yanan bir ateş vardı sönecek bir ışık bir aralanacak perde bakacak meraklı bir göz orada mı? Olmaz…
Dolu dolu kocaman kalbi yerinden fırttarttıran duygular şimdilerde öylesi yok. Yaşanmıyor gibi yaşansa edebiyata internete hikayelere düşer düşmüyor. Romanlarda bile birkaç paragraf sonrası eller parmaklar dudaklar ya anlatılamıyor ya olmuyor…
Olaylar yaşanıp geçiyor. Yaşanıp geçerken istenmeyen de oluyor, geçiyor. İstenmezlerin telafisi olmaz mı? Bazı olmuyor. Geçen hafta Napoli takımı kendi evinde Roma kulübüne yenildi. Kameralar bu yenilgiyi içine sindiremeyen bir…
Alangirikli konulara girmem girmeyi sevmem. Sevilmez konuşulmaz olsa iyidir. Fısıltıyla dedikodu şekliyle daha güzel mi olur onu bilemem reytingi yüksek oluyor öyle olunca onu bilirim. Seni ne çok doktorlar mühendisler…
Üst üste koyup sıralayınca bile bir yerlere sığmıyor. Kitapları bir tarafa bırakıp dergiler bile öyle yer tutuyor evin tadilatı sırasında boya badana o kadar karşı komşuya götürülen koliler bile öyle…
Orada ta çok uzakta bir yerlerde bir zamanlarda mı öyle bir yerlerde. Dostların düşman, düşmanların dost olduğu herkesin daha dost düşman olmadığı. Pişmeye az kalmışken daha yıkılmalar yakılmalar şişmeler haşlanmalar…
Ben bardağımı tanırım dedi çay konulacaktı tanırım dedi. Çayı koydu geldi. Tanıyayım diye dibinde çay bırakırım dedi tanırım. Zekiydi. Böyle bir zeka. Sonrasında aynı zeka binlerce. Böyle zekalar. Yarıya yakın…
Hırçın uzlaşmacı hiç olmayan tartışmacı alaycı alabildiğince. Sonra vazgeçti. Başka bir insan olduğunu denizin kıyısında akşam güneşi anlamadı. Öyle kaldılar değiştiğini anlamadılar. Battılar anlamadan yüzlerce kez. Ne batmak istediğine ne…
Kırmış kırılmış orta yerinden bir daha birleşmez paramparça ilişkilerden biri daha. Özlemek istiyordu. Olmadı. Ayrılıkların sonunda hani bitişte gelir biter ayrılık ya öyle olsun yüreğindeki boş yerine koymak iste o…
Bütünüyle her şeyiyle kusursuz güzel bütünüyle kusursuz olan şeyler yaşantılar hayatlar şekiller mükemmeller. Yok hiçbir şey kusursuz olamaz olmaması lazım kusursuzluğun olmaması lazım. Burada inancı olanların bildiği gibi kusursuz olduğunu…