Güncel, günlük kişisel weblog. Yaşanmışlıklara ve yaşanacaklara dair düşünceler...
Öğrenilen hiçbir şey kötü değildir. Kötülük insanın öğrendiğini kötü ye uyumlaşması onu kötü olarak kullanmasındadır. Hiçbir ananın da kötüyü öğretip kötüye yönlendireceğini düşünmüyorum. Beyinde kötüye çalışmaz pek. Ne zaman ki…
Bir heyecan. İlk defa. Öleceksin. İlk. Kalbin ilk defa duracak. Kimseye açmaya korktuğun kimseye açmadığın dokundurmadığın biri bakacak biri içini görecek iki elinle üstünü kapatabildiğin kadar kapattığın çırıl çıplak birinin…
Uyku yok ya. Geleceksin beynime oturacaksın, misafir değil ev sahibi edasıyla. Hep yerin orası geleceksin. Cesur olacaksın, korkusuz gözlerini kaçırmadan hep. Her gece bekleniyorsun biliyorsun. Yanağımı öpüp gidişin dudak…
Yaşadınız hem de çok güzel tadında lezzeti fena değil yaşadınız bitti. Anı oldu. Anılar böyle doğarlar güzel olanları hatırlamak istedikleriniz o zamanda kimyanızı değiştirirdi şimdi hatırlayınca o kadar olmasa da…
Resim yapanlar şöyle der “çizgiyi tamamlama, izleyen göz istediği gibi tamamlasın, izleyenler için resim daha onların istediği gibi gözükecek daha sevimli gelecektir.” Resimde beğendirme işi ben yaptım böyle yaptım pek…
Hiçbir şarkı yeniden söylenmedi. Her söylenen yeni bir şarkı olduğundan. Çaldı ama yeniden. Plaklarda, bantlarda. Çalmak oradan geliyor olmalı. Çal yeniden şarkıyı. Plaktan, bantdan. Suç, hata, günah, kusur her ne…
Bazı günler sabahında mavi olur akşama kadar öyle kalır. Gözlerde gülmeye hazır bir hava. Yağmur yarın. Dalgalanmaya başka bir güne gün mavi. Kulaklar, gözler daha kötüyü hissetmeden kapalı bir umut,…
İngiliz başkanı rakibi İşçi Partisi liderine sen güzel giyin diye atarlandı. İşçi partisi lideri bisikletiyle gelip gidiyor denilerek halk tarafından eleştiriliyordu. Halk ne diye eleştirir gerçekten halk mı yada bazı…
Kırım Kongo olmasa bile kene öldürür. İnsanı da, hayvanı da, köpeği de. Birisi senin olan senin için üretilen senin ihtiyacın olan bir maddeyi, manevi bile olsa alıp emerse, sana ulaşmasını…
Biraz az bir şey yorulalım. Kırmızı’yı sen mi seçtin? Beyaz mı senin seçtiğin? Tercihlerini soruyorum. Seçmek nasıl yorar insanı? Buradan mı acaba? Yoksa şuradan mı? Hangi parmağınla gösterdin? Nasıl seçtin…