Post Tagged with: "çocuklar"

Babalar ve Kızları

Babalar ve kızları el ele tutuşup yürürler. Yürürken hiç sesleri çıkmaz çıkarda öyle havadan sudan dişe kovuğuna sığmaz kelimeleri seçilmemiş anlatmayan dinlenmeyen kelimeler onun altındaki sessizlikte birbirlerine o kadar çok şey anlatırlar. Konuşmazlar konuşulmayan yürümelerde birbirlerine o kadar şey anlatırlar ki yol biter daha kalan olur bir daha ki sefere. […]

Yazının Aralarına Karıştı

Bakmayın başına geleni başka türlü acıların bazılarını bir anlatıma bir hikaye öyküye katıp biraz da gülümseterek anlatabilir insan. Böyle yazıların arasına katılmış neydi bu diye biraz durup bakılanlardan. Geçenlerde bir yazının arasına karışmıştı böyle bir şey. İçinde vardı yarısı anlatılmayanı da var. Yıllar öncesinde karanlık günlerde karanlık gecelerde güneş bile […]

Çocuklar Büyümeye Gittiler

Çocuklar oyun oynamak için sokağa kaçarlar. Önce izin isterler, verilmez kaçarlar. Büyümek ve ölmek için izin istemezler giderler öylesine büyüdüklerini, öldüklerini hep başkalarından duyarsın. Çocukların oyunlarında kavgalarını bağırtılarını duyarsın sokak duyar şehir duyar. Büyüdüklerini, öldüklerini kimse duymaz. Şehir, sokak bir sessizleşir, bir boynu büküler gözler birbirlerini ağlatmamak için bakmazlar kaçarlar […]

Yine Çocuk

Çocuktu. Yıllar önce çok yıllar önce ben bile çocuk olmalıyım o zamanlarda. Paris’te bir taksi durağının dibinde yaşadıklarını anlatıyordu. Geceyi içine gizemler kaçmış nemli geceyi. Yeniden gelmiş. Nemli çarşafları olan yataktan fırlayıp gelmiş. Yine çocuk. Masumluklar yine cebinde çerez. Bakma ben de kalan saçlarına kır karışmış, bütün organları özellikle kalbi […]

Kapa Gözlerini

Bir sessizlik. Dinleyin. Sessizlik çığlık çığlığa. Bütün şarkılar tutuklanmış, bütün şehrin gürültüleri bir katliam yerlerde, bütün kelimeler zincire vurulmuş, bütün dalgalar uyarılmış ses çıkarma. Bir çocuk yeni geldiği dünyanın kapı aralığından bakmış korkmuş seslerden en çok da ölümden tanışmış geri dönmüş. Bıraktığı küçücük bir ne aldım da ne bırakayım çelimsiz. […]